نویسنده: آرسان طب

تغييرات پيري در آلت تناسلی مردان ممکن است شامل تغييرات در بافت بيضه، توليد اسپرم و عملکرد نعوظ باشد. اين تغييرات معمولاً به تدريج رخ مي دهد. پيري طبيعي شامل تغييراتي در عروق خوني آلت تناسلي، اعصاب و اندام هاي مرتبط مانند پروستات است. بنابراين، با افزايش سن، طبيعي است که: تغييرات جزئي در اندازه و شکل آلت تناسلي. کاهش تدريجي عملکرد نعوظ و حساسيت در این قسمت اتفاق بیفتد.

 پيري آلت تناسلي مردان چيست؟

برخلاف زنان، مردان با افزايش سن (مانند يائسگي) تغيير عمده و سريع (در طي چند ماه) در باروري را تجربه نمي کنند. در عوض، تغييرات به تدريج در طي فرآيندي که برخي افراد آن را آندروپوز مي نامند، رخ مي دهد. تغييرات پيري در دستگاه تناسلي مرد عمدتاً در بيضه ها رخ مي دهد . توده بافت بيضه کاهش مي يابد. سطح هورمون جنسي مردانه، تستوسترون به تدريج کاهش مي يابد. ممکن است مشکلاتي براي نعوظ وجود داشته باشد. اين يک کاهش عمومي است، به جاي فقدان کامل عملکرد.

 

باروري مردان در پيري

لوله هايي که اسپرم را حمل مي کنند ممکن است انعطاف پذيري کمتري داشته باشند (فرآيندي به نام اسکلروز). بيضه ها به توليد اسپرم ادامه مي دهند، اما سرعت توليد سلول هاي اسپرم کند مي شود.

اپيديديم، وزيکول‌هاي مني و غده پروستات برخي از سلول‌هاي سطحي خود را از دست مي‌دهند. اما آنها به توليد مايعي که به حمل اسپرم کمک مي کند ادامه مي دهند.

عملکرد ادرار چگونه مي شود؟

با افزايش سن، پروستات در حال رشد مي تواند به مثانه و مجراي ادرار فشار بياورد. ممکن است مجبور شويد مکرر ادرار کنيد، اما متوجه جريان ضعيف‌تر با ادرار کمتري در هنگام ادرار کنيد.

علائم فيزيکي

شرايط پزشکي که آلت تناسلي را تحت تأثير قرار مي دهد ممکن است با افزايش سن شايع تر شود. ممکن است هنگام ادرار کردن يا نعوظ درد داشته باشيد که هر دو ممکن است به دليل تعدادي از شرايط پزشکي مزمن يا موقت ايجاد شوند.

ضايعات يا بثورات روي آلت تناسلي مي تواند نشانه عفونت يا ساير نگراني هاي سلامتي باشد. به همين ترتيب، ظهور لکه هاي تيره روي آلت تناسلي مي تواند ملانوز آلت تناسلي بي ضرر يا در موارد نادرتر، نشانه هاي سرطان آلت تناسلي باشد.

سرطان پروستات

اين شايع ترين سرطان در افراد مبتلا به آلت تناسلي به غير از سرطان پوست است. در صورت عدم درمان، سرطان پروستات مي تواند تغييراتي در موارد زير ايجاد کند:

ظاهر آلت تناسلي
ادرار کردن
عملکرد جنسي

وقتي بيش از 50 سال سن داريد، بايد حداقل سالي يک بار براي غربالگري سرطان پروستات به پزشک مراجعه کنيد. اگر سابقه خانوادگي سرطان پروستات يا ساير عوامل خطر داريد، ممکن است اين غربالگري ها را زودتر شروع کنيد.

سرطان آلت تناسلي مردان

سرطان آلت تناسلي مردان يک عارضه نادر است که تقريباً منحصراً در افراد مسن با آلت تناسلي ختنه نشده رخ مي دهد. علائم اوليه سرطان آلت تناسلي عبارتند از:

پوست ختنه گاه نمي تواند روي ساقه آلت تناسلي به عقب برگردد.
احساس مي کنيد پوست ختنه گاه در جاي خود گير کرده است.
زخم يا ضايعه روي پوست ختنه گاه يا گلان (سر) آلت تناسلي ظاهر مي شود. در صورت مشاهده هر يک از اين علائم بلافاصله به پزشک مراجعه کنيد.

اثر تغييرات هورموني در مردان

باروري از مردي به مرد ديگر متفاوت است. سن باروري مردان را پيش بيني نمي کند. عملکرد پروستات بر باروري تأثير نمي گذارد. يک مرد مي تواند صاحب فرزند شود، حتي اگر غده پروستات او برداشته شده باشد.

برخي از مردان نسبتاً مسن مي توانند بچه دار شوند.حجم مايع انزال شده معمولاً ثابت مي ماند، اما تعداد اسپرم هاي زنده کمتري در مايع وجود دارد. برخي از مردان ممکن است ميل جنسي کمتري داشته باشند (ليبيدو). پاسخ هاي جنسي ممکن است آهسته تر و کمتر شود. اين ممکن است به کاهش سطح تستوسترون مرتبط باشد.

همچنين ممکن است ناشي از تغييرات رواني يا اجتماعي ناشي از افزايش سن (مانند فقدان شريک متمايل)، بيماري، شرايط طولاني مدت ( مزمن ) يا داروها باشد. افزايش سن به خودي خود مانع از لذت بردن مرد از روابط جنسي نمي شود.

مشکلات رايج پيري آلت تناسلي مردان و تغييرات هورموني

اختلال نعوظ ممکن است براي مردان مسن نگران کننده باشد. اين طبيعي است که نعوظ کمتر از زماني که يک مرد جوانتر بود اتفاق بيفتد. مردان مسن اغلب کمتر قادر به انزال مکرر هستند. اختلال نعوظ اغلب نتيجه يک مشکل پزشکي است نه پيري ساده. اعتقاد بر اين است که نود درصد ED به جاي يک مشکل رواني ناشي از يک مشکل پزشکي است.

داروهايي (مانند داروهايي که براي درمان فشار خون بالا و برخي بيماري‌هاي ديگر استفاده مي‌شوند) مي‌توانند از نعوظ کافي براي مقاربت در مرد جلوگيري کنند. اختلالاتي مانند ديابت نيز مي تواند باعث ED شود.

ED که در اثر دارو يا بيماري ايجاد مي شود، اغلب با موفقيت درمان مي شود. اگر در مورد اين وضعيت نگران هستيد، با ارائه دهنده مراقبت هاي بهداشتي اوليه يا اورولوژيست خود صحبت کنيد. BPH ممکن است در نهايت با ادرار تداخل کند. پروستات بزرگ شده تا حدي لوله تخليه مثانه (مثانه) را مسدود مي کند. تغييرات در غده پروستات مردان مسن را بيشتر در معرض ابتلا به عفونت هاي دستگاه ادراري قرار مي دهد.

اگر مثانه به طور کامل تخليه نشده باشد، ممکن است ادرار به کليه ها برگردد (ريفلاکس مثانه). اگر اين مورد درمان نشود، در نهايت مي تواند منجر به نارسايي کليه شود. عفونت يا التهاب غده پروستات ( پروستاتيت ) نيز ممکن است رخ دهد. احتمال ابتلا به سرطان پروستات با افزايش سن مردان بيشتر مي شود.

اين يکي از شايع ترين علل مرگ ناشي از سرطان در مردان است. سرطان مثانه نيز با افزايش سن بيشتر مي شود. سرطان بيضه ممکن است، اما اين سرطان ها بيشتر در مردان جوان اتفاق مي افتد.

چگونه مي توان از پيري آلت تناسلي درمردان چلوگيري کرد؟

بسياري از تغييرات فيزيکي مرتبط با افزايش سن، مانند بزرگ شدن پروستات يا آتروفي بيضه، قابل پيشگيري نيستند. درمان اختلالات سلامتي مانند فشار خون بالا و ديابت ممکن است از مشکلات ادراري و عملکرد جنسي جلوگيري کند.

تغييرات در پاسخ جنسي اغلب به عواملي غير از پيري ساده مرتبط است. اگر مردان مسن‌تر در دوران ميانسالي به فعاليت جنسي خود ادامه دهند، تمايل بيشتري به داشتن رابطه جنسي خوب دارند افزايش سن به خودي خود مانع از لذت بردن مرد از روابط جنسي نمي شود.

چگونه آلت تناسلي با افزايش سن تغيير مي کند؟

مانند بقيه جاهاي بدن، آلت تناسلي شما با افزايش سن تغيير مي کند  از نظر ظاهر، عملکرد و احتمال بروز مشکلات سلامتي. اکثر اين تغييرات طبيعي هستند و نيازي به مراقبت پزشکي ندارند. در بسياري از موارد، آلت تناسلي به دليل شرايطي که بقيه بدن شما را تحت تاثير قرار مي دهد، تغيير مي کند، مانند کاهش گردش خون، تغييرات هورموني، تغييرات در ماهيت پوست و عوامل ديگر. اما علائمي وجود دارد که مي تواند عملکرد جنسي و ادراري آلت تناسلي را تا حدي تحت تاثير قرار دهد که ارزيابي پزشکي لازم باشد.

دانستن اينکه چه چيزي بايد انتظار داشته باشيد مفيد است تا غافلگير نشويد يا بيش از حد نگران نشويد تعدادي از مشکلات مربوط به سن را مي توان درمان کرد، در حالي که مي توان از برخي ديگر جلوگيري کرد يا به تعويق انداخت.

با افزايش سن چه اتفاقي براي آلت تناسلي شما مي افتد؟

زماني که آلت تناسلي از رشد و بلوغ بازماند معمولاً در اوايل دهه 20 زندگي در چند سال آينده تغيير چنداني نمي کند. اما وقتي پلاک‌ها در شريان‌هاي بدن شروع به ايجاد مي‌کنند و سطح تستوسترون شروع به کاهش مي‌کند (معمولاً در دهه 40 زندگي)، تغييرات در آلت تناسلي مي‌تواند آشکار شود.

ظاهر فيزيکي

کوچک شدن آلت تناسلي ممکن است با افزايش سن رخ دهد، اما اين بر عملکرد آلت تناسلي تأثير نمي گذارد و نيازي به درمان پزشکي ندارد، مگر اينکه به عملکرد آلت تناسلي خود توجه داشته باشيد.

آتروفي بيضه (کوچک شدن بيضه ها)

کوچک شدن بيضه ها نيز بخشي طبيعي از پيري است. همراه با از دست دادن خاصيت ارتجاعي پوست در سراسر بدن و اثرات گرانش، کيسه بيضه و آلت تناسلي مي توانند هم آويزان شوند و هم با افزايش سن چروک به نظر برسند. کاهش جريان خون نيز ممکن است رنگ آلت تناسلي را در مراحل بعدي زندگي روشن کند.

عملکرد جنسي

با افزايش سن، ممکن است متوجه تغييراتي در عملکرد جنسي، به ويژه در دفعات و ماهيت نعوظ شويد. ناتواني در دستيابي و حفظ نعوظ به اندازه کافي براي رضايت همه شرکا يا اختلال نعوظ (ED) در ميان افراد مسن شايع تر است. همچنين ممکن است نگران اين تصور باشيد که نعوظ شما به اندازه دوران جواني شما محکم نيست.

آلت تناسلي نيز در طول سال ها تا حدودي کمتر حساس مي شود. اين بدان معناست که ممکن است نسبت به سال‌ها قبل، زمان و انگيزه بيشتري براي برانگيختگي شما صرف شود.

حساسيت زدايي رايج است و معمولاً منجر به ED و همچنين مشکل بيشتر در رسيدن به ارگاسم مي شود. گاهي اوقات، اين ارگاسم ها ممکن است کمتر احساس رضايت کنند. و بزرگ شدن طبيعي پروستات با افزايش سن مي‌تواند حجم مايع مني شما را کاهش دهد و به شما اين احساس را بدهد که مانند گذشته قدرتمند نيستيد.

علت تغيير آلت تناسلي با افزايش سن چيست؟

چرا افزايش سن باعث اين همه تغييرات در آلت تناسلي مي شود؟ اين اغلب نتيجه پيري طبيعي است، که بيشتر آن ناشي از: کاهش جريان خون ناشي از تجمع پلاک در شريان ها و از دست دادن قابليت ارتجاعي رگ هاي خوني در سراسر بدن با افزايش سن
از دست دادن سلول هاي عضله صاف در آلت تناسلي سلول هاي کلاژن تا حد زيادي جايگزين آنها مي شوند.

کاهش سطح تستوسترون – هورموني که ميل جنسي، خلق و خوي مثبت و بسياري از عملکردهاي بدن را تحريک مي کند. درد شديد و مزمن در آلت تناسلي شما مي تواند نشان دهنده مشکلي باشد که نياز به مراقبت پزشکي دارد. اگر در هنگام ادرار درد ايجاد شود، علت ممکن است شامل موارد زير باشد:

عفونت
سنگ کليه يا مثانه
بيماري مقاربتي
سرطان آلت تناسلي
پرياپيسم (نعوظي که 4 ساعت يا بيشتر طول مي کشد)

بيماري پيروني، که باعث انحناي آلت تناسلي مي‌شود، معمولاً پس از سال‌ها ايجاد بافت اسکار ناشي از رابطه جنسي خشن، آسيب‌هاي ورزشي يا ساير حوادثي که مي‌تواند باعث خم شدن اندکي آلت شود، ايجاد مي‌شود.

آيا مي توانم انزالم را کنترل کنم؟

با افزايش سن، ميزان انزال کاهش مي يابد. اما اگر متوجه تغيير ناگهاني، به خصوص در بافت و رنگ و ميزان انزالي که در يک بار انزال خارج مي شود، شديد، با پزشک مشورت کنيد. به طور کلي، اين تغيير به تدريج رخ مي دهد و صرفاً در نتيجه افزايش سن است.

تغيير ديگري که ممکن است با افزايش سن مشاهده کنيد هماتوسپرمي است. اين زماني اتفاق مي‌افتد که مني شما با خون رنگي مي‌شود و به رنگ قرمز به نظر مي‌رسد. اين مي تواند نشان دهنده التهاب يا عفونت پروستات شما (پروستاتيت) باشد. اين نسبتاً رايج است، اگر ديگر قادر به ايجاد نعوظ يا تحريک جنسي نيستيد، انزال نيز ممکن است ديگر امکان پذير نباشد. اما با درمان اختلال نعوظ، و استفاده از داروهاي افزايش نعوظ توانايي انزال در اواخر زندگي براي اکثر افراد مبتلا به آلت تناسلي ممکن است.

چه زماني بايد به پزشک مراجعه کنم؟

تغييرات زير بايد شما را به مراجعه به پزشک يا متخصص اورولوژي ترغيب کند:

تغييرات ناگهاني در ميل جنسي و/يا عملکرد جنسي
خونريزي همراه با ادرار يا انزال
ضايعات، بثورات، برجستگي ها يا ساير تغييرات قابل توجه در ظاهر آلت تناسلي
انحنا يا خميدگي غير طبيعي در آلت تناسلي
ترشح از آلت تناسلي
درد در آلت تناسلي يا کيسه بيضه

آيا درمان هايي براي تغييرات آلت تناسلي وجود دارد؟

درمان شرايط مرتبط با پيري آلت تناسلي معمولاً با هدف بهبود عملکرد و مديريت علائم انجام مي شود.

برخي از درمان هاي رايج عبارتند از:

داروهاي ED و ساير درمان‌ها، مانند کاشت جراحي پروتز آلت تناسلي، براي کمک به درمان علائم اختلال نعوظ. اين درمان ها براي علل زمينه اي ED نيستند.
جراحي يا تزريق داروهاي بيماري پيروني براي مختل ساختن کلاژن در آلت تناسلي براي کمک به کاهش انحناي آلت تناسلي و تسکين علائم ديگر.
آنتي بيوتيک ها يا داروها براي رفع علائم ادراري مرتبط با عفونت دستگاه ادراري (UTI) يا بزرگ شدن غير طبيعي پروستات و کمک به بهبود جريان ادرار.
تمرينات کگل پس از پروستاتکتومي براي کمک به حفظ ادرار در صورت داشتن مشکلات پروستات يا ساير بيماري هاي ادراري که باعث بي اختياري مي شود، انجام مي شود.
جراحي براي برداشتن توده‌ها يا بافت‌هايي که ممکن است بر ظاهر و عملکرد آلت تناسلي تأثير بگذارند يا حاوي سلول‌هاي سرطاني باشند.

 

تغييرات باليني با افزايش سن

تغييرات باليني با افزايش سن، که با سرعت متغير در بين مردان نيز رخ مي‌دهد، از جنبه‌هاي مختلفي يادآور علائم و نشانه‌هاي هيپوگناديسم در مردان جوان است. بنابراين جاي تعجب نيست که پيوندهاي احتمالي بين اين تغييرات هورموني و باليني موضوع بررسي و حدس و گمان بوده است. در واقع، يک رابطه علّي به نوبه خود نويد جذابي از اثرات احتمالي مفيد ضد پيري درمان «جايگزيني»تستوسترون دارد. در واقع، جذابيت چنين مزاياي آزمايشي T درماني به حدي بوده است که در طول دو دهه گذشته به افزايش انفجاري استفاده از

تغييرات مرتبط با سن در اسپرم زايي

يک مرور سيستماتيک و متاآناليز اخير، داده هاي مايع مني تقريباً 94000 مرد استخراج شده از 90 مطالعه را ارزيابي کرد  نتايج حاکي از کاهش مداوم کيفيت مايع مني وابسته به سن بود. سن با کاهش کوچک تا متوسط ??در حجم مايع مني، تعداد کل اسپرم در هر انزال، درصد تحرک، تحرک پيشرونده و مورفولوژي طبيعي همراه بود.

غلظت اسپرم با افزايش سن کاهش پيدا نکرد. افزايش قابل توجهي در قطعه قطعه شدن DNA اسپرم نيز مشاهده شده است. به طور کلي، کاهش تحرک پيشرونده و افزايش تکه تکه شدن DNA مشهودترين تغييرات مربوط به سن بود. برخي از مطالعات آستانه هاي سني را براي شروع کاهش کيفيت اسپرم گزارش کرده اند که اولين کاهش آن از سن 30 تا 35 سالگي شروع مي شود.

کاهش کوچک مشاهده شده در تعداد کل اسپرم با افزايش سن در متاآناليز مورد بحث در بالا با نتايج يک مطالعه مقطعي حجم بيضه (بيشتر نمايانگر بافت اسپرم زا) و اينهيبين B (نشانگر عملکرد سلول سرتولي و اسپرم زايي) در افراد مسن 90 تا 575 سال جامعه تاييد مي شود.

 

دلايل تغيير هورموني و پيري آلت تناسلی مردان

تغييرات بيضه، کاهش حجم بيضه آلت تناسلی مردان
افزايش وزن بدن
کاهش فعاليت بدني و توده عضلاني بدون چربي
کاهش حجم و قدرت عضلات کف لگن
بيماري سيستميک
بيماري هاي دستگاه ادراري تناسلي
درمان (براي بيماري پروستات، فشار خون بالا، هيپوگناديسم، بدخيمي)
اختلال نعوظ و انزال، کاهش ميل جنسي و دفعات مقاربت
اثرات تجمعي مواجهه مادام العمر با سموم و آلاينده ها
توليد بيش از حد گونه هاي فعال اکسيژن (آسيب DNA)
تغييرات ژنتيکي ( مانند جهش، آنيوپلوئيدي)
تغييرات اپي ژنتيک (متيلاسيون DNA، تغييرات هيستون و بيان miRNA

چکيده

مروري بر دانش فعلي در مورد باروري و تغييرات هورمون باروري و پيري آلت تناسلي در مردان سالخورده، عوامل محرک و تعديل کننده اين تغييرات، پيامدهاي باليني آنها، و مزايا و خطرات درمان با تستوسترون (T) ارائه مي‌کند. افزايش سن با کاهش متوسط ??کيفيت و باروري گامت همراه است.

ميانگين سطح جمعيت کاهش خفيف، افزايش SHBG، کاهش شديدتر تستوسترون آزاد و افزايش متوسط ??LH با سهم مهم بيماري‌هاي همراه ( مانند چاقي) در اين تغييرات را نشان مي‌دهد.

علائم جنسي و هماتوکريت پايين با تستوسترون پايين همراه است و تا حدي به درمان تستوسترون پاسخ مي دهد رابطه تستوسترون سرم با ترکيب بدن و سلامت متابوليک دو طرفه است. اثرات مفيد محدود درماني بر ترکيب بدن تنها اثرات حاشيه اي بر سلامت متابوليک و عملکرد فيزيکي دارد.

تغييرات اسکلتي در درجه اول با استراديول و SHBG مرتبط است. زوال شناختي به طور مداوم با تستوسترون پايين مرتبط نيست و با درمان تستوسترون بهبود نمي يابد.

اگرچه شواهد محدود کاهش متوسط ??آندروژن را با علائم افسردگي مرتبط مي کند، درمان تستوسترون اثرات مفيد کمي بر خلق و خو، علائم افسردگي و سرزندگي در بيماران مسن مبتلا به T پايين دارد. تستوسترون کمتر از حد مطلوب با افزايش خطر سکته مغزي مرتبط است، اما نه با بيماري ايسکميک قلبي، در حالي که ارتباط با مرگ و مير احتمالاً نشان دهنده آن است که تستوسترون پايين است.

در سطح جهاني، نه شدت پيامدهاي باليني قابل انتساب به تستوسترون پايين و نه ماهيت و بزرگي اثرات درماني سودمند، مفهوم برخي از “درمان جايگزيني T” به طور گسترده در مردان مسن با تستوسترون پايين را توجيه نمي کند. علاوه بر اين، ايمني طولاني مدت تستوسترون درماني ثابت نشده است.

عمل تنگ کردن واژن یا واژينوپلاستي دهانه واژن را تنگتر و باريکتر می کند. زايمان، بارداري، تغيير وزن و افزايش سن مي تواند باعث شل شدن، کشيدگي، پارگي و حتي بيرون زدگي عضلات واژن و بافت هاي واژن شود. اين نگراني ها را مي توان با جراحي جوانسازي واژن که سفت کردن واژن يا واژينوپلاستي نيز ناميده مي شود، ترميم کرد.

عمل تنگ کردن واژن یا واژينوپلاستي چيست؟

واژينوپلاستي یا عمل تنگ کردن واژن روشي براي ترميم واژن شما به دليل آسيب ناشي از شرايط پزشکي، آسيب يا عوامل ديگر است. بسياري از مردم به تمام بخش هاي توليد مثلي مرتبط با زن بودن به عنوان “واژن” اشاره مي کنند. اما، براي درک واژينوپلاستي، مهم است که تشخيص دهيد که واژن کانال عضلاني و توخالي است که شما نمي توانيد آن را ببينيد. فرج قسمت قابل مشاهده اندام تناسلي زن است.

واژينوپلاستي چه چيزي را درمان مي کند؟

شما مي توانيد به دلايل عملکردي و زيبايي واژينوپلاستي انجام دهيد. دلايل عملکردي مواردي مانند رابطه جنسي يا بي اختياري ادرار هستند. واژينو پلاستي عمل زيبايي واژن روشي است که به زنان حس اعتماد به نفس در رابطه جنسي را مي دهد و باعث مي شود عملکرد بهتري در رابطه داشته باشند دلايل زيادي وجود دارد که شما ممکن است تصميم به انجام واژينوپلاستي بگيريد.

 

دلايل انجام واژينوپلاستي

زايمان طبيعي

زايمان طبيعي باعث کشيدگي و شل شدن عضلات واژن مي شود. بالا رفتن سن نيز مي تواند باعث شود که واژن شما تنگي خود را از دست بدهد. اين اتفاق مي تواند علائم ناراحت کننده اي ايجاد کند و بر عملکرد جنسي شما تأثير بگذارد.

شرايط پزشکي

زنان ممکن است پس از انجام اشعه براي درمان سرطان نياز به بازسازي واژن داشته باشند. واژينوپلاستي همچنين مي تواند به تغيير شکل واژن شما کمک کند.

شرايط مادرزادي

برخي از ناهنجاري هاي مادرزادي (شرايط موجود در هنگام تولد) مي توانند بر ظاهر و عملکرد واژن شما تأثير بگذارند. اين مي تواند شامل تولد بدون واژن يا ناتواني در قاعدگي به دليل واژن توسعه نيافته باشد.

 

آيا واژينوپلاستي همان جوانسازي واژن است؟

خير واژينوپلاستي نوعي جوانسازي واژن است. جوانسازي واژن هر روشي است که براي بهبود ظاهر يا عملکرد واژن شما انجام مي شود. انواع مختلفي از جوانسازي واژن وجود دارد.

ساير روش هاي رايج جوان سازی و تنگ کردن واژن

لابياپلاستي، که اندازه لابياي شما _لب هاي گوشتي واژن – را يکنواخت يا کاهش مي دهد.
ولووپلاستي، که قسمت قابل مشاهده (يا خارجي) واژن شما را تغيير مي دهد.
کاهش کلاهک کليتورال، که بافت اضافي پوشاننده کليتوريس شما را از بين مي برد.
پرينئوپلاستي، که باعث تقويت پرينه (فضاي بين واژن و مقعد يا باتل) مي شود.

قبل از عمل زیبایی ئ تنگ کردن واژن چکار بايد بکنيم؟

اگر واژينوپلاستي عمل زیبایی ئ تنگ کردن واژن انجام دهيد، تحت ارزيابي و آزمايش قرار خواهيد گرفت تا براي جراحي آماده شويد. اين آزمايشات ممکن است شامل موارد زير باشد:

يک معاينه فيزيکي براي ارزيابي اينکه آيا شما براي جراحي سالم هستيدیاخیر در این موقع بايد سابقه بيماري خود را با پزشک درميان بگذاريد. آموزش در مورد خطرات، مزايا و الزامات مراقبت پس از جراحي. توصيه هايي که خطر بروز عوارض از جمله ترک سيگار را کاهش مي دهد. اپزشک شما دستورالعمل‌هاي خاصي را بر اساس وضعيتتان به شما مي‌دهد تا به شما کمک کند براي اين روش آماده شويد.

در حين واژينوپلاستي چه اتفاقي مي افتد؟

اين روش بر اساس دليل انجام واژينوپلاستي متفاوت خواهد بود. هنگامي که براي بهبود شلي يا ترميم آسيب واژينوپلاستي انجام مي دهيد، اين روش شامل موارد زير است:

برداشتن پوست / بافت اضافي يا افتادگي.

استفاده از بخيه براي محکم کردن بافت شل در کانال واژن.

کاهش اندازه دهانه واژن با عقب کشيدن يا برداشتن بافت اضافي.

واژينوپلاستي براي ترميم ناهنجاري هاي مادرزادي ممکن است شامل موارد زير باشد:

ايجاد يک واژن کاربردي

برداشتن بافت اضافي يا ساختارهاي غير طبيعي که با آن متولد شده ايد.

جلوگيري از تجمع خون در دوران قاعدگي

واژينوپلاستي یا عمل واژن چقدر طول مي کشد؟

بستگي به وسعت جراحي دارد. برخي از واژينوپلاستي ممکن است تا 10 ساعت طول بکشد در حالي که برخي ديگر فقط چند ساعت طول مي کشد.

بعد از واژينوپلاستي چه اتفاقي مي افتد؟

آنچه را که بعد از واژينوپلاستي مي توانيد انتظار داشته باشيد، علائم و نشانه های مشکلات احتمالي هستند . برخي از افراد تا پنج روز در بيمارستان بهبود مي يابند، در حالي که برخي ديگر زودتر به خانه مي روند. پزشک شما  آنتي بيوتيک ها را براي جلوگيري از عفونت و داروهاي ضد درد براي کمک به ناراحتي پس از جراحي تجويز مي کند.

برخي از چيزهايي که مي توانيد انتظار داشته باشيد عبارتند از:

خونريزي خفيف تا 48 ساعت پس از جراحي.

تورم يا کبودي در ناحيه تناسلي شما.

از بين رفتن تورم ممکن است چند هفته طول بکشد.

خارش يا بي حسي در حين التيام پايانه هاي عصبي شما.

جاي زخم (که با گذشت زمان روشن يا تغيير رنگ مي دهد).

استفاده از کاتتر براي کمک به ادرار کردن اين مي تواند تا يک هفته يا تا زماني که مجراي ادرار شما بهبود يابد ادامه يابد.

خطرات واژينوپلاستي چيست؟

خطرات بر اساس وسعت جراحي و دليل انجام آن کمي متفاوت است. برخي از خطرات پس از واژينوپلاستي براي درمان صدمات يا شرايط مادرزادي مي تواند شامل موارد زير باشد:

ديسپاروني (مقاربت دردناک).
بي حسي يا از دست دادن حس.
عفونت
خونريزي.

مزاياي واژينوپلاستي چيست؟

مزاياي بعد از جراحي افزايش رضايت جنسي و عزت نفس است. افرادي که تحت عمل جراحي قرار مي گيرند اغلب کيفيت زندگي بهتري را پس از بهبودي گزارش مي کنند.

بهبودي بعد از واژينوپلاستي یا عمل تنگ کردن واژن چگونه است؟

بسته به وسعت جراحي، بهبودي ممکن است از چند هفته تا چند ماه طول بکشد. مراقبت هاي بعد از جراحي واژينوپلاستي به نوع واژينوپلاستي شما بستگي دارد. احتمال جراح شما توصیه کند از آمیز جنسی به مدت 2 هفته پرهیز کنید و نحوه مراقبت از بخیه و برش ها را به شما توضیح خواهند داد این توصیه ها طبق عمل شما ارائه می شود.

آيا بايد از گشادکننده واژن استفاده کنم؟

جراح شما ممکن است استفاده از ديلاتور را توصيه کند این دستگاه جهت گشاد کردن دريچه‌ها و مجاری بدن و واژن به کار می رود دیلاتور در جراحی ها جهت آسان تر شدن جراحی در مجاری های تنگ بدن استفاده می شود و همچنین برای گشاد شدن وازن ممکن است استفاده از این ابزار را تجویز کنند. اين دستگاه به آرامي داخل واژن شما را کشيده تا عمق و عرض کانال واژن شما را حفظ کند.

چه زماني بايد بعد از واژينوپلاستي با پزشک خود تماس بگيرم؟

مراقبت شما بايد شامل قرارهاي بعدي براي پيگيري بهبودي شما باشد. در صورت بروز عوارض فوراً با پزشک خود تماس بگيريد.

پانسمان هاي آغشته به خون، که مي تواند نشانه خونريزي بيش از حد باشد.
عفونت هايي که مي توانند باعث تب يا ترشح زرد رنگ از محل برش شوند.
دردي که به داروهاي مسکن پاسخ نمي دهد.
علائم لخته شدن خون، مانند تورم غير طبيعي در کشاله ران يا ساق پا.
استفراغ و عدم توانايي در پايين نگه داشتن مايعات.

به دلايل زيادي مي توانيد واژينوپلاستي انجام دهيد. بيشتر اوقات، براي بهبود اعتماد به نفس و عملکرد جنسي لازم است. برخي از دلايل رايج عبارتند از ترميم آسيب يا رفع ناهنجاري مادرزادي. روش ها يا تکنيک هاي مختلفي وجود دارد که جراح ممکن است از آن براي انجام واژينوپلاستي استفاده کند. خطرات و روند بهبودي به روشي که جراح شما استفاده مي کند بستگي دارد. مطمئن شويد که نگراني هاي خود در مورد جراحي را با مراقبت هاي بهداشتي خود در ميان بگذاريد.

واژينوپلاستي عمل تنگی واژن

واژينوپلاستي (جراحي سفت کردن واژن)

با انجام ماهرانه واژينوپلاستي که براي بازيابي خطوط طبيعي و تقويت حس واژن طراحي شده است، اعتماد به نفس شما را افزایش داده و ئاژن شما را جوانسازی می کند و دوباره می توانید مثل اوایل زندگی زناشویی از لذت جنسی بهرمند شوید علاوه بر جراحی روش دیگر و آسانی هم وجود دارد روش دیگر تنگی واژن استفاده از ژل تنگ کننده واژن می باشد که برای سفارش می توانید اقدام کنید.

مطالب مرتبط تنگی واژن با ژل

• ژل تنگ کننده و روان کننده تایتن اورز
• ژل تنگ کننده واژن پاندولا | محصول اصل ژاپن
• ژل تنگ کننده واژن جگوار | بهترین تنگ کننده فوری واژن

این محصولات برای مصرف بانوان و بهترین نوع از تنگ کننده واژن هستند که در داروخانه آرسان طب موجود است برای خرید کافیست روی لینک ها را زده و با محصولات بیشتر آشنا شوید.

واژينوپلاستي یا تنگ کردن واژن که به عنوان سفت کردن واژن نيز شناخته مي‌شود، يک روش جراحي زيبايي زنان براي بازسازي کف لگن در زناني است که تحت تأثير شلي قابل‌توجه ديواره‌هاي واژن و عضلات زيرين قرار گرفته‌اند، که معمولاً در نتيجه زايمان و همچنين با روند طبيعي پيري اتفاق مي‌افتد.

در طول زايمان، کشش قابل توجهي واژن رخ مي دهد و ساختار واژن، در بسياري از موارد، به اندازه اوليه قبل از بارداري باز نمي گردد. عضلات کف لگن که به عنوان عضلات بالابر نيز شناخته مي‌شوند، ماهيچه‌هاي قفسه‌مانندي هستند که در دو طرف لگن زن يافت مي‌شوند و زماني که سر نوزاد از پايه واژن عبور مي‌کند، کشيده مي‌شوند که به آن «تاج‌بندي» نيز مي‌گويند. بافت‌هاي نرم موجود در واژن نيز در افراد مبتلا به سندرم بيش‌حرکتي مادرزادي مي‌توانند به ميزان قابل توجهي کشيده شوند. اغلب زنان معمولاً کاهش حساسيت در ناحيه واژن را گزارش مي دهند که منجر به احساس نارضايتي بسياري از زنان پس از مقاربت مي شود. درمان تنگ کردن واژن با ليزر ممکن است براي زناني که علائم خفيف دارند با استفاده از IntimaLase مورد استفاده قرار گيرد و يک درمان معمول براي شلي واژن است و کاملا مکمل روش واژينوپلاستي براي تسکين بهينه علائم و بهبود ظاهر واژن است. واژينوپلاستي همچنين مي تواند با جراحي کاهش لابيا در زناني که لابياي بيش از حد بزرگ دارند ترکيب شود.

 

 قبل از واژينوپلاستي یا عمل تنگ کردن واژن نياز به حذف موهاي زائد دارم؟

حذف دائمي موهاي زائد (براي برداشتن فوليکول هاي مو براي جلوگيري از رشد مجدد) قبل از عمل تنگ کردن واژن براي نتايج مطلوب توصيه مي شود. به بيماران توصيه مي شود قبل از انجام واژينوپلاستي در اسرع وقت حذف موهاي زائد را شروع کنند، زيرا ممکن است سه تا شش ماه طول بکشد تا اين فرآيند تکميل شود.

فرآيند حذف موهاي زائد بافتي را آماده مي کند که براي ايجاد کانال داخلي واژن استفاده مي شود. براي افرادي که قادر به انجام کامل حذف موهاي زائد از قبل نيستند، ممکن است پس از جراحي موهاي زائد در کانال واژن وجود داشته باشد.

مدت زمان جراحي واژينوپلاستي تنگی واژن چقدر است؟

اکثر جراحي هاي واژينوپلاستي یا عمل تنگ کردن واژن بين چهار تا شش ساعت طول مي کشد. بهبودي در بيمارستان سه تا پنج روز طول مي کشد.

بهبودي پس از واژينوپلاستي

پس از واژينوپلاستي عمل تنگ کردن واژن، يک تا پنج روز در بيمارستان بستري خواهيد شد. بيشتر اين زمان را در رختخواب سپري خواهيد کرد و در حال نقاهت هستيد. پزشک شما درد شما را کنترل مي کند و مطمئن مي شود که شما به طور مناسب بهبود مي يابند و مي توانيد به دستشويي برويد و راه برويد.

به طور متوسط، ريکاوري پس از واژينوپلاستي شش تا هشت هفته طول مي کشد. بهبودي هر فرد متفاوت است، اما بهداشت مناسب در منزل و مراقبت‌هاي پس از عمل بهترين شانس را براي بهبودي سريع‌تر به شما مي‌دهد. بيماراني که واژينوپلاستي انجام داده‌اند بايد چهار هفته پس از جراحي در فاصله 90 دقيقه‌اي از بيمارستان بمانند تا پزشکان بتوانند هر مشکلي را پيگيري و رسيدگي کنند.

اتساع مداوم روزانه براي سه ماه اول براي بهترين نتيجه ضروري است. قبل از رفتن به خانه، به شما آموزش داده مي شود که در صورت انجام واژينوپلاستي با کانال، چگونه کمی واژنتان را گشاد کنید. قبل از ترخيص به شما ديلاتور داده مي شود تا در منزل از آن استفاده کنيد.

اتساع بعد از واژينوپلاستي چيست؟

بخشي از روند بهبودي پس از واژينوپلاستي شامل اتساع یا گشادگی است ، قرار دادن يک گشادکننده درجه پزشکي در واژن براي باز نگه داشتن کانال واژن در حين بهبود. پزشکتان باید شما را بااین محصول و روش کار با آن آموزش دهد البته در ابتدا مي تواند دشوار بنظر بیاید ، اما متخصصان با شما و سطح راحتي شما همکاري خواهند کرد تا به شما کمک کنند تا به اين جنبه از روند بهبودي خود عادت کنيد. اتساع را با کوچکترين ديلاتور در بسته ديلاتور شروع خواهيد کرد. شما همچنان به استفاده از اين گشاد کننده ادامه مي دهيد تا به سطح دلخواهتان برسد.

در چند هفته اول پس از  عمل تنگ کردن واژن، بايد سه بار در روز به مدت حداقل 20 دقيقه با دیلاتور عمل گشادگی را انجام دهید. براي جلوگيري از دست دادن عمق و عرض واژن، بسيار مهم است که به اتساع، به ويژه در دوره بلافاصله پس از عمل خود ادامه دهيد. بيماران تا زماني که تيم مراقبت توصيه مي کنند به استفاده از ديلاتور ادامه مي دهند. برخي از بيماران ممکن است نياز به گشاد کردن تمام عمر خود داشته باشند.

آيا اتساع بعد از واژينوپلاستي دردناک است؟

اتساع نبايد يک فرآيند دردناک باشد. در ابتدا ممکن است با يادگيري ساده ترين زوايا و تکنيک ها براي بدن خود احساس ناراحتي کنيد. اگر در هر زمان در طول اتساع درد شديد احساس کرديد، مهم است که متوقف کنيد، گشادکننده را تنظيم کنيد و بدن خود را تغيير مکان دهيد تا راحت تر باشيد. همچنين استفاده از روان کننده هنگام گشاد شدن بسيار مهم است. يک درمانگر  مي تواند با شما همکاري کند تا به شما کمک کند تا به اين جنبه از بهبودي عادت کنيد.

سوالات کاربران

آيا کاتتر خواهم داشت؟

بله. در حالي که در بيمارستان هستيد، يک کاتتر فولي در مجراي ادرار خواهيد داشت که قبل از رفتن به خانه خارج مي شود.

آيا من تخليه جراحي خواهم داشت؟

بله، جراح شما يک درن را زماني که در اتاق عمل هستيد قرار مي دهد که قبل از خروج شما خارج مي شود.

آيا مي توانم بعد از جراحي واژينوپلاستي دوش بگيرم؟

بله. تميز کردن محل براي جلوگيري از عفونت بسيار مهم است. مي توانيد به آرامي محل را با آب و صابون بشوييد. هرگز نبايد آب را مستقيماً در محل جراحي مالش دهيد يا اجازه ندهيد که آب پاشيده شود.

نکته:

مهم است که به ياد داشته باشيد که هنگام پاک کردن با دستمال توالت يا شستن ناحيه تناسلي، هميشه از جلو به عقب پاک کنيد. اين به تميز نگه داشتن واژن کمک مي کند و از عفونت ناحيه مقعدي جلوگيري مي کند.

ممکن است هنگام ادرار کردن متوجه مقداري پاشش شويد. اين امر رايج است و با فيزيوتراپي براي کمک به تقويت کف لگن قابل رفع است. يک فيزيوتراپيست مي تواند در انجام تمرينات به شما کمک کند، که ممکن است در طول زمان به بهبود ادرار کمک کند.

آيا واژن ايجاد شده توسط واژينوپلاستي عملکرد جنسي دارد؟

بله. پس از واژينوپلاستي که شامل ايجاد کانال واژن مي شود، فرد مي تواند رابطه جنسي پذيرا و نفوذي داشته باشد. شما بايد به مدت 12 هفته پس از جراحي از هر گونه فعاليت جنسي خودداري کنيد تا به بدن شما اجازه بهبودي داده شود و از عوارض جلوگيري شود. پس از 12 هفته، واژن به اندازه کافي براي مقاربت پذيرا بهبود مي يابد.

واژن من بعد از عمل چگونه خواهد بود؟

فرج و واژن به اندازه اثر انگشت منحصر به فرد هستند و تغييرات آناتوميک زيادي از فردي به فرد ديگر وجود دارد. نتايج جراحي نيز متفاوت است. شما مي توانيد انتظار داشته باشيد که جراحي لابيا کوچک و بزرگ را بازسازي کند، يک هود کليتورال و کليتوريس در زير هود باشد. مطمئن شويد که نگراني هاي خود را با جراح خود در ميان بگذاريد، که مي تواند به شما کمک کند تا بفهميد از نتايج جراحي فردي خود چه انتظاري داريد.

ميانگين عمق واژن بعد از واژينوپلاستي چقدر است؟

عمق يک کانال واژن کاملاً ساخته شده به ترجيحات و آناتومي بيمار بستگي دارد. به طور متوسط، کانال واژن ساخته شده بين 5 تا 7 اينچ عمق دارد. عمق واژن ممکن است به ميزان پوست موجود در ناحيه تناسلي قبل از واژينوپلاستي بستگي داشته باشد. اين در بين افراد متفاوت است و برخي از بيماران ممکن است نياز به پيوند پوست داشته باشند. تکنيک‌هاي رباتيک جديدتر ممکن است بتوانند عمق واژن را براي افرادي که بافت کمتري دارند افزايش دهند تا جراح با آنها کار کند.

آيا بعد از واژينوپلاستي نياز به جراحي اضافي دارم؟

ممکن است براي اصلاح ظاهر واژن و فرج جديد نياز به اعمال جراحي بيشتري داشته باشيد. تجديد نظرهاي بعدي مي تواند ظاهر زيبايي را بهبود بخشد، اما اين موارد معمولاً تحت پوشش بيمه نيستند.

عوارض واژينوپلاستي و تنگی واژن

واژينوپلاستي عمل واژن به طور کلي بي خطر است و تکنيک هاي جديدتر خطر مشکلات را حتي بيشتر کاهش مي دهد. اما گاهي اوقات، بيماران عوارض مربوط به اين روش را تجربه مي کنند. اين موارد مي تواند شامل موارد زير باشد:

خونريزي
آهسته ترميم زخم
باريک شدن کانال واژن (اتساع منظم طبق تجويز مي تواند اين خطر را کاهش دهد)

برخي از عوارض نادر ممکن است نياز به جراحي بيشتري براي ترميم داشته باشند:

فيستول (ارتباط غير طبيعي بين واژن جديد و راست روده يا مثانه)
آسيب مجراي ادرار که ممکن است نياز به جراحي يا کاتتر سوپراپوبيک داشته باشد.
آسيب رکتوم (بسيار نادر) ممکن است به رژيم غذايي کم فيبر، کولوستومي يا جراحي اضافي نياز داشته باشد. مطمئن شويد که نگراني هاي خود را با جراح خود در ميان بگذاريد، که براي نتايج مطلوب با شما همکاري خواهد کرد.

سوالات متداول کاربران

تنگ کردن واژن براي چه کساني مناسب است؟

افرادي که دچار افتادگي و شلي واژن شده اند.

زناني که زايمان طبيعي داشته اند.

افرادي که به علت شلي واژن از رابطه جنسي لذت نمي برند.

افرادي که دهانه واژن آن ها باز شده و دچار پارگي پرينه شده اند.

 انواع روش هاي تنگ کردن واژن کدامند؟

یکی از روش های تنگ کردن واژن جراحی است و راههای دیگر مصرف ژل ها و کرم های تنگ کننده مانند ژل جگوار می باشد.که یکی از بهترین ژل های تنگ کننده واژن است.

مزايا و معايب هر روش تنگ کردن واژن چيست؟

روش جراحی سخت تر از درمان با دارو و ژل است.

هزينه تنگ کردن واژن چقدر است؟

واژينوپلاستي؛ اين عمل براي تنگ کردن واژن انجام مي‌شود. هزينه واژينوپلاستي با ليزر بين 15 تا 25 ميليون تومان و با روش جراحي بين 10 تا 20 ميليون تومان است.

آيا تنگ کردن واژن تحت پوشش بيمه قرار مي گيرد؟ خیر

قبل از عمل تنگ کردن واژن چه اقداماتي بايد انجام شود؟

باید استراحت کامل داشته باشید ، تا 12 هفته رابطه جنسی نداشته باشید و بهداشت عمومی را رعایت کنید تا دچار عفونت نشوید. و به توصیه های پزشکتان عمل کنید.

آيا براي تنگ کردن واژن نياز به بستري شدن در بيمارستان است؟

بله احتمالا بین 3 تا 5 روز

چه مدت بعد از عمل مي توانم به فعاليت هاي عادي خود بازگردم؟

به طور کلي، 2 تا 3 هفته طول مي کشد تا شما بتوانيد به فعاليت هاي عادي روزانه خود بازگرديدالبته اين زمان ممکن است بسته به نوع عمل، سلامتي عمومي و دستورالعمل هاي خاص پزشک شما متفاوت باشد.

عمل تنگ کردن واژن چقدر طول مي کشد؟

عمل تنگ کردن واژن نيازمند بيهوشي کامل است. اين عمل که معمولا 1 الي 2 ساعت به طول مي انجامد،

آيا عمل تنگ کردن واژن دردناک است؟

هيچ يک از اعمال جراحي بدون درد نخواهد بود ولي ميزان دردي که پس از عمل وجود دارد، طبيعي است و بسته به تحمل آستانه درد فرد دارد.

از چه نوع بي حسي در عمل تنگ کردن واژن استفاده مي شود؟

بیهوشی در عمل لابیا پلاستی هم با بیهوشی کامل هم با بی حسی انجام می شود. یعنی بیهوش شدن فرد الزامی نیست.

آيا مي توان بعد از زايمان مجددا عمل تنگ کردن واژن را انجام داد؟

بهتر است بعد از زایمان شش ماه صبرکنید چون بدن شما نیابه بهبودی کامل بعد از بارداری و زایمان دارد

آيا نتيجه تنگ کردن واژن دائمي است؟

نتايج جراحي تنگ کردن واژن بين 1 تا 5 سال ماندگاري دارند. با اين حال، در برخي موارد، ممکن است نتايج جراحي حتي بيشتر از 5 سال نيز ماندگار باشد.

 

فیبرومیالژیا (Fibromyalgia)یک نوع بیماری مزمن باعث ایجاد سفتی، درد، و نازکی در تاندول ها و ماهیچه ها می شود علائم این بیماری همراه با مشکلات خواب و خستگی مزمن، اضطراب و اختلال در عملکرد روده و افسردگی می شود.

فیبرومیالژیا چیست؟

فیبرومیالژیا (Fibromyalgia) یا سندرم فیبرومیالژیا وضعیتی است که باعث درد در سراسر بدن می شود. افراد مبتلا به فیبرومیالژیا اغلب علائم دیگری مانند خستگی مفرط یا خواب، خلق و خو یا مشکلات حافظه را تجربه می کنند. فیبرومیالژیا زنان را بیشتر از مردان مبتلا می کند. درد، خستگی مفرط و کمبود خواب ناشی از فیبرومیالژیا می تواند بر توانایی شما برای کار یا انجام فعالیت های روزانه تأثیر بگذارد. درمان می تواند به تسکین درد و جلوگیری از تشدید علائم کمک کند.

فیبرومیالژیا سندرم فیبرومیالژیا نیز نامیده می شود. سندرم مجموعه ای از علائم است که با هم اتفاق می افتد. افراد مبتلا به فیبرومیالژیا درد در سراسر بدن، خستگی (خستگی شدید که با خواب یا استراحت بهتر نمی شود) و مشکلات خواب را تجربه می کنند.

فیبرومیالژیا ممکن است به دلیل مشکل در مغز با اعصاب و سیگنال های درد ایجاد شود. به عبارت دیگر، در افراد مبتلا به فیبرومیالژیا، مغز درد روزمره و سایر تجربیات حسی را به درستی درک نمی کند و در مقایسه با افرادی که فیبرومیالژیا ندارند، فرد را نسبت به فشار، دما (گرم یا سرد)، نورهای روشن و صدا حساس تر می کند.

فیبرومیالژیا با آرتریت مقایسه شده است. مانند آرتریت، فیبرومیالژیا باعث درد و خستگی می شود. اما بر خلاف آرتریت، فیبرومیالژیا باعث قرمزی و تورم یا آسیب به مفاصل شما نمی شود.

فیبرومیالژیا تقریباً 4 میلیون آمریکایی 18 ساله و بالاتر را تحت تأثیر قرار می دهد. 1 میانگین سنی که در آن فیبرومیالژیا تشخیص داده می شود 35 تا 45 سال است، اما بیشتر افراد علائمی از جمله درد مزمن را داشته اند که خیلی زودتر در زندگی شروع شده است.

فیبرومیالژیا در زنان بیشتر از مردان است.1،2

آیا برخی از زنان بیشتر در معرض خطر فیبرومیالژیا هستند؟

شایدفیبرومیالژیا (Fibromyalgia) در افرادی که چاقی داشته باشند یا بیماری روماتیسمی دیگری (مرتبط با مفاصل) مانند آرتریت روماتوئید یا لوپوس داشته باشند بیشتر باشد با اگر خویشاوند نزدیک مبتلا به فیبرومیالژیا دارید. محققان فکر می‌کنند که یک ژن یا ژن‌ها ممکن است باعث این بیماری شود.
ضربه به مغز یا نخاع داشته یا داشته باشد. ترومای فیزیکی ممکن است ناشی از یک جراحت یا جراحات مکرر، بیماری یا تصادف باشد. استرس عاطفی یا ضربه، مانند اختلال استرس پس از سانحه نیز ممکن است منجر به فیبرومیالژیا شود.

علائم فیبرومیالژیا چیست؟

درد مزمن (طولانی مدت) شایع ترین علامت فیبرومیالژیا است. ممکن است درد را در تمام بدن خود احساس کنید. یا، ممکن است آن را بیشتر در عضلاتی که اغلب استفاده می کنید، مانند پشت یا پاها احساس کنید. درد ممکن است مانند درد عمیق عضلانی باشد.

خستگی شدید به نام خستگی که با خواب یا استراحت بهتر نمی شود
مشکلات شناختی و حافظه
مشکل در خواب
مشکلات خلقی
خستگی صبحگاهی
خستگی عضلانی که باعث انقباض یا گرفتگی آنها می شود
سردرد
سندرم روده تحریک پذیر (IBS)
دوره های قاعدگی دردناک
بی حسی یا گزگز دست و پا
سندرم پای بیقرار
حساسیت به دما
حساسیت به صداهای بلند یا نورهای روشن
افسردگی یا اضطراب

زنان مبتلا به فیبرومیالژیا اغلب خستگی صبحگاهی، درد در سراسر بدن و علائم IBS بیشتر از مردان مبتلا به فیبرومیالژیا دارند.

چه چیزی باعث تشدید علائم فیبرومیالژیا می شود؟

علائم فیبرومیالژیا (Fibromyalgia) ممکن است بدون هشدار رخ دهد. اما برخی رویدادها ممکن است باعث شعله ور شدن شوند، از جمله:

تغییرات هورمونی در طول سیکل قاعدگی یا بارداری. ممکن است درست قبل از قاعدگی که سطح هورمون شما کاهش می یابد، مشکل خواب، درد گسترده یا سردرد بیشتری داشته باشید. قاعدگی شما نیز ممکن است دردناک تر باشد.
استرس مزمن (طولانی مدت) ممکن است خطر ابتلا به فیبرومیالژیا را افزایش دهد. همچنین، استرس کوتاه مدت، مانند استرس کاری، یا رویدادهای استرس زا، مانند مرگ یکی از عزیزان، می تواند در افرادی که فیبرومیالژیا دارند، شعله ور شود.
تغییرات آب و هوا. برخی از زنان درد را با تغییرات فشار هوا (مانند زمانی که دما از گرم به سرد کاهش می‌یابد) یا در روزهای گرم و مرطوب گزارش می‌کنند.

چه چیزی باعث فیبرومیالژیا می شود؟

محققان دقیقاً مطمئن نیستند که چه چیزی باعث فیبرومیالژیا (Fibromyalgia) می شود. ژنتیک ممکن است نقش داشته باشد. مطالعات همچنین نشان می‌دهد که مغز افراد مبتلا به فیبرومیالژیا ممکن است مانند افرادی که فیبرومیالژیا ندارند، درد را پردازش نکند. سطوح پایین‌تر برخی از انتقال‌دهنده‌های عصبی مغز، مانند سروتونین یا نوراپی‌نفرین، ممکن است باعث شود که نسبت به درد حساس‌تر شوید و واکنش شدیدتری به درد نشان دهید.

مطالعات تصویربرداری از مغز نشان می‌دهد که افراد مبتلا به فیبرومیالژیا زمانی که افراد بدون فیبرومیالژیا احساس درد نمی‌کنند، درد را احساس می‌کنند. برخی از داروهایی که برای درمان فیبرومیالژیا تجویز می‌شوند، سعی می‌کنند سطح این انتقال‌دهنده‌های عصبی را به تعادل برسانند.

فیبرومیالژیا چگونه تشخیص داده می شود؟

پزشک در مورد علائم و سابقه بیماری شما اطلاعات میگیرد چون هیچ آزمایشی برای فیبرومیالژیا وجود ندارد. در عوض، پزشک شما بر اساس دو معیار تشخیص می دهد:

بیش از سه ماه درد گسترده ای (در بسیاری از نقاط بدن) را تجربه کرده اید.
علائم دیگری مانند خستگی یا مشکلات حافظه یا خواب دارید.

ممکن است لازم باشد قبل از تشخیص به چندین پزشک مراجعه کنید. یکی از دلایل این اتفاق ممکن است این باشد که درد و خستگی، علائم اصلی فیبرومیالژیا، همچنین علائم بسیاری از بیماری‌های دیگر مانند آنسفالومیلیت میالژیک/سندرم خستگی مزمن، آرتریت روماتوئید و لوپوس است. پزشکان سعی می کنند بفهمند که آیا فیبرومیالژیا (Fibromyalgia) یا یک مشکل سلامتی دیگر باعث علائم شما می شود.

فیبرومیالژیا چگونه درمان می شود؟

درمان فیبرومیالژیا (Fibromyalgia) ممکن است شامل موارد زیر باشد:

دارویی برای درمان درد شما سازمان غذا و دارو سه دارو را برای درمان فیبرومیالژیا تایید کرده است: پرگابالین، دولوکستین و میلناسیپران. پزشک شما همچنین ممکن است داروهای مسکن یا داروهای ضد افسردگی را برای درمان علائم خاص یا جلوگیری از تشدید آن پیشنهاد کند.
گفتار درمانی جلسات مشاوره با یک مشاور آموزش دیده می تواند مهارت ها و تکنیک های مختلفی را به شما آموزش دهد که می توانید از آنها برای کنترل بهتر درد خود استفاده کنید. این نوع درمان می تواند یک به یک یا به صورت گروهی با یک درمانگر باشد. زندگی با یک بیماری مزمن مانند فیبرومیالژیا می تواند دشوار باشد. گروه‌های حمایتی نیز ممکن است از شما حمایت عاطفی کنند و به شما در مقابله کمک کنند. پزشک یا پرستار شما همچنین ممکن است اقداماتی را در خانه برای تسکین علائم شما توصیه کند.

برای تسکین علائم فیبرومیالژیا چه اقداماتی را می توانم در خانه انجام دهم؟

برای کمک به تسکین علائم خود می توانید اقدامات زیر را در خانه انجام دهید:

خواب کافی بیشتر بزرگسالان باید سعی کنند هر شب هفت تا هشت ساعت بخوابند. اما فیبرومیالژیا (Fibromyalgia) می تواند به خواب رفتن و به خواب ماندن سخت شود. در مورد مشکلات خواب و راه های درمان آنها با پزشک خود صحبت کنید. پزشک شما ممکن است توصیه کند:
هر روز در ساعت مشخصی به رختخواب بروید و هر روز در ساعت مشخصی از خواب بیدار شوید
عدم مصرف کافئین، الکل، یا خوردن غذاهای تند قبل از خواب
نخوابیدن در طول روز
انجام فعالیت های آرامش بخش، مانند گوش دادن به موسیقی ملایم یا حمام آب گرم، که بدن شما را برای خواب آماده می کند.
کاهش استرس. استرس می تواند باعث تشدید علائم فیبرومیالژیا شود. استراتژی هایی مانند مدیتیشن، ماساژ و گفتار درمانی ممکن است کمک کننده باشد. نکاتی در مورد کاهش استرس دریافت کنید.
انجام فعالیت بدنی منظم. درد و خستگی ممکن است انجام ورزش و فعالیت های روزانه را سخت تر کند. اما مطالعات نشان می دهد که برای بسیاری از زنان مبتلا به فیبرومیالژیا، فعالیت بدنی منظم می تواند درد را کاهش دهد. هر فعالیتی، حتی قدم زدن در اطراف خانه یا محله شما، می تواند به تسکین علائم شما کمک کند.

از سطح بسیار پایین شروع کنید و به آرامی میزان فعالیت خود را افزایش دهید تلاش برای درمان های مکمل یا جایگزین. برخی از زنان می گویند که علائم آنها با استفاده از درمان های مکمل یا جایگزین بهتر شده است، مانند:
فیزیوتراپی
ماساژ دادن
درمان رهاسازی میوفاشیال
طب سوزنی
تمرینات آرامش بخش
تای چی
یوگا

آیا فیبرومیالژیا (Fibromyalgia) با گذشت زمان بهتر می شود؟

شاید. فیبرومیالژیا (Fibromyalgia) یک بیماری مزمن است که اغلب یک بیماری مادام العمر است. اما فیبرومیالژیا یک بیماری پیشرونده نیست، به این معنی که با گذشت زمان بدتر نمی شود. همچنین به مفاصل، ماهیچه ها یا اندام های شما آسیب نمی رساند. انجام اقداماتی برای درمان فیبرومیالژیا می تواند به تسکین علائم شما کمک کند.

فیبرومیالژیا چه تاثیری بر بارداری دارد؟

بسیاری از زنان مبتلا به فیبرومیالژیا (Fibromyalgia) مشکلی برای باردار شدن ندارند و برخی از زنان گزارش می دهند که علائم آنها در دوران بارداری بهتر می شود. اما، برای برخی از زنان، فیبرومیالژیا می تواند مشکلاتی را در دوران بارداری ایجاد کند. علائم شما ممکن است تشدید یا بدتر شود، به خصوص در چند ماه اول بارداری. همچنین، برخی از شکایات طبیعی بارداری، مانند خستگی، استرس و نوسانات خلقی ناشی از تغییر هورمون ها، ممکن است برای زنان مبتلا به فیبرومیالژیا بدتر باشد.

در مورد داروهایی که برای درمان فیبرومیالژیا مصرف می کنید با پزشک خود صحبت کنید، زیرا ممکن است مشکلات سلامتی دیگری را برای شما یا نوزاد متولد نشده شما ایجاد کند.

تفاوت فیبرومیالژیا و سندرم خستگی مزمن چیست؟

آنسفالومیلیت میالژیک/سندرم خستگی مزمن و فیبرومیالژیا از بسیاری جهات مشابه هستند. یک فرد ممکن است فیبرومیالژیا وداشته باشد. هم ME/CFS و هم فیبرومیالژیا دارای درد و خستگی به عنوان علائم هستند. اما علامت اصلی فیبرومیالژیا درد و خستگی مفرط است که با خواب و استراحت بهتر نمی شود.

آیا هنوز هم می توانم با فیبرومیالژیا کار کنم؟

معمولا. اکثر افراد مبتلا به فیبرومیالژیا (Fibromyalgia) به کار خود ادامه می دهند، اما ممکن است مجبور باشید برای انجام این کار تغییراتی ایجاد کنید. می‌توانید تعداد ساعات کار خود را کاهش دهید، به شغلی که سخت‌تر کار می‌کنید تغییر دهید یا شغل فعلی را تطبیق دهید. اگر در محل کار با چالش‌هایی روبرو هستید. با این حال، اگر به دلیل فیبرومیالژیا نمی توانید کار کنید، ممکن است از طریق کارفرما یا سازمان تامین اجتماعی واجد شرایط دریافت مزایای ناتوانی باشید.

بررسی اختلال فیبرومیالژیا

فیبرومیالژیا یک اختلال مزمن (طولانی) است که باعث درد و حساسیت در سراسر بدن و همچنین خستگی و مشکل در خواب می شود. دانشمندان به طور کامل علت آن را درک نمی کنند، اما افراد مبتلا به این اختلال حساسیت بیشتری به درد دارند.

هیچ درمانی برای فیبرومیالژیا وجود ندارد، اما پزشکان و سایر ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی می توانند به مدیریت و درمان علائم کمک کنند. درمان معمولاً شامل ترکیبی از ورزش یا سایر درمان‌های حرکتی، درمان روان‌شناختی و رفتاری و دارو است.

چه کسانی به فیبرومیالژیا مبتلا می شوند؟

هر کسی ممکن است به فیبرومیالژیا (Fibromyalgia) مبتلا شود، اما زنان بیشتر از مردان به آن مبتلا می شوند. این بیماری می تواند افراد در هر سنی را تحت تاثیر قرار دهد، حتی کودکان، اما معمولا از میانسالی شروع می شود و با افزایش سن احتمال ابتلا به آن افزایش می یابد. در افراد با هر نژاد و قومیت رخ می دهد.

اگر بیماری های دیگری، به ویژه بیماری های روماتیسمی، اختلالات خلقی، یا شرایطی که باعث درد می شوند، دارید، ممکن است بیشتر به فیبرومیالژیا مبتلا شوید. این بیماری ها عبارتند از:

روماتیسم مفصلی.
لوپوس اریتماتوز سیستمیک (که معمولاً لوپوس نامیده می شود).
اسپوندیلیت آنکیلوزان.
استئوآرتریت.
افسردگی یا اضطراب.
کمر درد مزمن.
سندرم روده تحریک‌پذیر.

فیبرومیالژیا معمولاً در خانواده هایی ایجاد می شود که ژن های خاصی می توانند احتمال ابتلا به آن را افزایش دهند. با این حال، این اختلال در افرادی که سابقه خانوادگی این اختلال را ندارند نیز رخ می دهد.

علائم فیبرومیالژیا

علائم اصلی فیبرومیالژیا (Fibromyalgia) عبارتند از:

درد مزمن و گسترده در سراسر بدن یا در مناطق مختلف. درد اغلب در بازوها، پاها، سر، قفسه سینه، شکم، پشت و باسن احساس می شود. مردم اغلب آن را به صورت درد، سوزش یا ضربان توصیف می کنند.
خستگی یا احساس خستگی شدید.
مشکل در خواب.

علائم دیگر ممکن است شامل موارد زیر باشد:

سفتی عضلات و مفاصل.
حساسیت به لمس.
بی حسی یا گزگز در بازوها و پاها.
مشکلات در تمرکز، تفکر واضح و حافظه (که گاهی اوقات “مه فیبرو” نامیده می شود).
افزایش حساسیت به نور، صدا، بو و دما.
مشکلات گوارشی، مانند نفخ یا یبوست.

علت فیبرومیالژیا (Fibromyalgia) از کجا ناشی می شود؟

علت فیبرومیالژیا مشخص نیست، اما مطالعات نشان می دهد که افراد مبتلا به این اختلال حساسیت بیشتری نسبت به درد دارند، بنابراین در حالی که دیگران این کار را نمی کنند، درد را احساس می کنند. مطالعات تصویربرداری مغز و سایر تحقیقات شواهدی مبنی بر تغییر سیگنال در مسیرهای عصبی که درد را در افراد مبتلا به فیبرومیالژیا منتقل و دریافت می‌کنند، کشف کرده‌اند. این تغییرات همچنین ممکن است به خستگی، مشکلات خواب، و مسائل “مه فیبرو” که بسیاری از افراد مبتلا به این اختلال تجربه می‌کنند، کمک کند.

فیبرومیالژیا (Fibromyalgia) معمولاً در خانواده ها ایجاد می شود، بنابراین عوامل ژنتیکی احتمالاً در ایجاد این اختلال نقش دارند، اما اطلاعات کمی در مورد ژن های خاص درگیر به طور قطعی وجود دارد. محققان بر این باورند که عوامل محیطی (غیر ژنتیکی) نیز در خطر ابتلای فرد به این اختلال نقش دارند. این محرک‌های محیطی ممکن است شامل داشتن بیماری‌هایی باشد که باعث درد می‌شود، مانند آرتریت روماتوئید، یا مشکلات سلامت روانی، مانند اضطراب یا افسردگی.

انواع بیماری فیبرومیالژیا توضیحات

فیبرومیالژیا اولیه

متداول‌ترین و شایع‌ترین فرم فیبرومیالژیا که علت مشخصی ندارد.

فیبرومیالژیا ثانویه

در اثر سایر بیماری‌هایی مانند آرتریت روماتوئید، لوپوس یا آسیب عصبی ایجاد می‌شود.

فیبرومیالژیا موضعی

در این نوع از فیبرومیالژیا ، درد در ناحیه‌ خاصی از بدن مانند گردن، کمر یا شانه‌ها مشاهده می‌شود.

فیبرومیالژیا منتشر

در این نوع، درد در اکثر نقاط بدن و مفاصل وجود دارد. فیبرومیالژیای تحریک‌پذیر در این نوع، فرد به محرک‌های محیطی مانند استرس یا ضربه بیش از حد واکنش نشان می‌دهد.

يائسگي زنان مرحله اي از زندگي يک زن را توصيف مي کند که دوره هاي قاعدگي او به طور دائم متوقف مي شود و او ديگر نمي تواند باردار شود. يائسگي يک بيماري يا اختلال نيست بخشي طبيعي از پيري براي زنان است. زمان منتهي به يائسگي، گذار يائسگي يا پيش از يائسگي ناميده مي شود.

برخي از زنان علائم يائسگي ندارند يا علائم خفيفي ندارند و حتي ممکن است زماني که ديگر نيازي به نگراني در مورد پريود شدن يا باردار شدن ندارند احساس آرامش کنند. براي زنان ديگر، گذار يائسگي مي‌تواند علائم مختلفي از جمله گرگرفتگي، تعريق شبانه، مشکل خواب، ناراحتي مفاصل و عضلات، درد در حين رابطه جنسي، بدخلقي و تحريک‌پذيري، فراموشي، مشکل تمرکز يا ترکيبي از اين‌ها را به همراه داشته باشد. زناني که نگران علائم يائسگي هستند بايد با پزشک در مورد تغييرات سبک زندگي يا داروهايي که ممکن است کمک کننده باشد صحبت کنند.

 

 

یائسگی چگونه اتفاق می افتد؟

گذار به يائسگي معمولاً با تغييراتي در الگوهاي چرخه قاعدگي زنان شروع مي شود که اغلب با گرگرفتگي يا علائم ديگر همراه است. اغلب زنان دوره گذار يائسگي را بين سنين 45 تا 55 سالگي آغاز مي کنند و اين روند ممکن است چندين سال طول بکشد. زنان در سنين مختلف به يائسگي مي رسند و ميانگين سن يائسگي در ايالات متحده 52 سال است. اما در ايران اين سن کمي پايين تر است فقط زماني متوجه خواهيد شد که به يائسگي رسيده ايد که يک سال کامل پريود يا لکه بيني نداشته باشيد.

در طول دوره گذار يائسگي ، توليد استروژن و پروژسترون در بدن، دو هورمون ساخته شده توسط تخمدان ها، به شدت کاهش مي يابد. تغييرات در اين هورمون ها ممکن است علائمي را که برخي از زنان در اين دوران تجربه مي کنند توضيح دهد.

علائم مربوط به يائسگي زنان مي تواند بين دو تا هشت سال طول بکشد، اگرچه زمان و علائم در بين زنان بسيار متغير است. اين عوامل احتمالاً تحت تأثير ژنتيک زن و همچنين عوامل خارجي مانند نژاد و قوميت، فرهنگ، سبک زندگي و محيط هستند. براي مثال، سيگار کشيدن با شروع زودرس يائسگي و علائم شديدتر يائسگي همراه است.

در مقايسه با زنان سفيد پوست، زنان سياه‌پوست بيشتر احتمال دارد که يائسگي زودرس را تجربه کنند، علائم يائسگي بيشتري را تجربه مي‌کنند و علائم را براي مدت طولاني‌تري دارند، در حالي که زنان آسيايي کمتر از علائم يائسگي رنج مي‌برند.

علاوه بر اين، در دوران گذار يائسگي، بدن شروع به استفاده متفاوت از انرژي مي کند. توزيع چربي در بدن تغيير مي کند و زنان ممکن است راحت تر وزن اضافه کنند. آنها همچنين ممکن است تغييراتي را در تراکم استخوان، سلامت قلب، شکل و ترکيب بدن يا عملکرد فيزيکي خود تجربه کنند.

از کجا بدانم دارم يائسه مي شوم؟

ممکن است براي شما و پزشکتان دشوار باشد که بگوييد آيا در مرحله گذار يائسگي هستيد يا خير. اگر علائمي مانند گرگرفتگي، پريودهاي نامنظم يا مشکلات خواب داريد، پزشک ممکن است در مورد سن، علائم و سابقه خانوادگي شما سؤالاتي بپرسد تا مشخص کند که آيا انتقال يائسگي دليل احتمالي است يا خير. در برخي موارد، به عنوان مثال اگر قاعدگي يک زن در سنين پايين متوقف شد، پزشک ممکن است آزمايش خون را براي بررسي سطح هورمون پيشنهاد کند.

در حالي که انتقال يائسگي زنان معمولاً به عنوان “يائسگي” ناميده مي شود، يائسگي واقعي را نمي توان تا يک سال پس از آخرين دوره قاعدگي زن تاييد کرد. به همين دليل، زني که نمي‌خواهد باردار شود، بايد حداقل تا 12 ماه کامل پس از آخرين قاعدگي، از روش‌هاي ضدبارداري استفاده کند.

يائسگي زنان يک فرآيند طبيعي است که معمولا با افزايش سن زنان به خودي خود اتفاق مي افتد. با اين حال، يائسگي همچنين مي تواند ناشي از برداشتن هر دو تخمدان با جراحي باشد. اگر براي برداشتن تخمدان هاي خود عمل جراحي انجام دهيد و هورمون مصرف نکنيد، دوره قاعدگي متوقف مي شود و ممکن است بلافاصله علائم يائسگي را تجربه کنيد.

پس از يائسگي، زنان در برابر برخي بيماري‌ها از جمله بيماري قلبي، سکته مغزي و پوکي استخوان آسيب‌پذيرتر هستند. در اين مدت، ادامه رژيم غذايي سالم، فعال ماندن و دريافت کلسيم و ويتامين D کافي براي سلامت استخوان ها بسيار مهم است.

 

مشکلات خواب و يائسگي: چه کاري مي توانم انجام دهم؟

سال هاي انتقال يائسگي زنان اغلب زماني است که تغييرات ديگري در زندگي يک زن رخ مي دهد. ممکن است از والدين سالخورده مراقبت کنيد، از کودکان در دوران بزرگسالي حمايت کنيد، مسئوليت هاي بيشتري را در محل کار بر عهده بگيريد و در سفر زندگي خود فکر کنيد. به همه اينها علائم يائسگي را اضافه کنيد، و ممکن است در خواب شبانه دچار مشکل شويد. زنان به دليل يائسگي مشکلات خواب را تجربه مي کند.

گرگرفتگي، به ويژه تعريق شبانه، و تغييرات خلق و خوي  به ويژه افسردگي  مي تواند به خواب ضعيف کمک کند. مديريت اين مسائل ممکن است به مديريت علائم خواب نيز کمک کند.

برخي از زناني که مشکل خواب دارند ممکن است از داروهاي خواب بدون نسخه مانند ملاتونين استفاده کنند. برخي ديگر از داروهاي تجويزي براي کمک به خواب استفاده مي کنند، که ممکن است در صورت استفاده کوتاه مدت کمک کند. اما اينها درماني براي اختلالات خواب مانند بي خوابي نيستند و نبايد در طولاني مدت از آنها استفاده کرد.

نداشتن خواب کافي مي تواند بر همه زمينه هاي زندگي تأثير بگذارد. کمبود خواب مي تواند باعث تحريک پذيري يا افسردگي شما شود، ممکن است باعث فراموشي بيشتر از حد معمول شود و منجر به سقوط يا تصادف بيشتر شود. و تحقيقات اکنون نشان مي دهد که بيدار شدن از خواب ممکن است باعث گرگرفتگي شود، نه برعکس. ايجاد عادات سالم قبل از خواب مي تواند به شما کمک کند خواب شبانه خوبي داشته باشيد.

داشتن يک خواب خوب شبانه در دوران گذار يائسگي

براي بهبود خواب خود در دوران گذار يائسگي و بعد از آن يک برنامه خواب منظم را دنبال کنيد. هر روز در ساعت معيني بخوابيد و بيدار شويد.
در صورت امکان از چرت زدن در اواخر بعد از ظهر يا عصر خودداري کنيد. ممکن است شما را در شب بيدار نگه دارد.
يک روال قبل از خواب ايجاد کنيد. برخي از افراد کتاب مي خوانند، به موسيقي آرامش بخش گوش مي دهند يا در حمام آب گرم غوطه ور مي شوند. سعي کنيد در اتاق خواب تلويزيون تماشا نکنيد يا از رايانه يا دستگاه تلفن همراه خود استفاده نکنيد. نور اين دستگاه ها ممکن است به خواب رفتن شما را سخت کند.

اتاق خواب خود را در دماي راحت، نه خيلي گرم و نه خيلي سرد و تا حد امکان ساکت نگه داريد. هر روز در ساعات مشخصي ورزش کنيد اما نه نزديک به زمان خواب. از خوردن وعده هاي غذايي حجيم نزديک به زمان خواب خودداري کنيد. در اواخر روز از کافئين (که در بسياري از قهوه ها، چاي ها و شکلات يافت مي شود) دوري کنيد.

به ياد داشته باشيد، الکل به خواب شما کمک نمي کند. حتي مقادير کم، خواب ماندن را سخت تر مي کند. نماد اينفوگرافيک خواب خوب شبانه. براي متن کامل کليک کنيد اين اينفوگرافيک را بخوانيد و به اشتراک بگذاريد تا به اطلاع رساني در مورد راه هاي بهبود خواب کمک کنيد.

اگر مشکل خواب داريد با پزشک خود صحبت کنيد. اگر اين تغييرات در روال قبل از خواب شما به اندازه اي که مي خواهيد کمک نمي کند، ممکن است بخواهيد درمان شناختي رفتاري را براي بي خوابي در نظر بگيريد. نشان داده شده است که اين رويکرد حل مشکل براي درمان به بهبود خواب در زنان مبتلا به علائم يائسگي کمک مي کند.

درمان شناختي رفتاري را مي توان از طريق کلاس يا در جلسات انفرادي پيدا کرد. مطمئن شويد که درمان شما توسط يک متخصص آموزش ديده با تجربه کار با زنان در دوران گذار يائسگي هدايت مي شود. پزشک شما ممکن است بتواند يک درمانگر را در منطقه شما توصيه کند.

چرا زنان يائسه مي شوند؟

قاعدگي يک عارضه توليد مثلي است که انسان تنها با چند پستاندار ديگر مشترک است. اما عجيب‌تر اين است که زنان وقتي يک سوم از عمرشان باقي مانده است، عادت ماهانه‌شان متوقف مي‌شود. همه جانوران عمر باروري محدودي دارند. اما اغلب اوقات، سيستم توليد مثل آنها تقريباً همزمان با ساير سيستم هاي بدن از بين مي رود – نهنگ قاتل يائسگي يک استثنا قابل توجه است.

توانايي بچه دار شدن به تدريج در طول زندگي باروري زنان کاهش مي يابد. ميانگين سني که توانايي يک زن براي بارداري طبيعي متوقف مي شود 38 سال است. اما زماني که سقوط آزاد باروري يائسگي بين 45 تا 55 سالگي شروع مي شود، نازايي کامل نتيجه اجتناب ناپذير است. ديگر نه تخمک گذاري، نه قاعدگي و نه فرصتي براي توليد مثل. در مقابل، مردان در سنين بالاتر تنها کاهش جزئي در باروري را تجربه مي کنند.

بنابراين، شايد اتفاقاً بايد به دنبال توضيحي براي يائسگي باشيم. آيا ممکن است يائسگي صرفاً يک راهپيمايي تکاملي باشد. خصيصه اي که براي سوار شدن به وجود آمده است بدون اينکه هيچ مزيت انطباقي داشته باشد؟به عنوان مثال، ممکن است که يائسگي مي تواند نتيجه يک مبادله فيزيولوژيکي باشد که به نفع توليد مثل کارآمد در اوايل است.

قاعدگي يک عارضه توليد مثلي است که انسان تنها با چند پستاندار ديگر مشترک است. اما عجيب‌تر اين است که زنان وقتي يک سوم از عمرشان باقي مانده است، عادت ماهانه‌شان متوقف مي‌شود. همه جانوران عمر باروري محدودي دارند. اما اغلب اوقات، سيستم توليد مثل آنها تقريباً همزمان با ساير سيستم هاي بدن از بين مي رود.

توانايي بچه دار شدن به تدريج در طول زندگي باروري زنان کاهش مي يابد. ميانگين سني که توانايي يک زن براي بارداري طبيعي متوقف مي شود 38 سال است. اما زماني که سقوط آزاد باروري يائسگي بين 45 تا 55 سالگي شروع مي شود، نازايي کامل نتيجه اجتناب ناپذير است. ديگر نه تخمک گذاري، نه قاعدگي و نه فرصتي براي توليد مثل.

يائسگي زماني در زندگي يک زن است که دوره هاي قاعدگي او متوقف مي شود. اغلب، اين يک تغيير طبيعي و طبيعي بدن است که بين سنين 45 تا 55 سالگي رخ مي دهد. پس از يائسگي، زن ديگر نمي تواند باردار شود.
علل

در دوران يائسگي، تخمدان‌هاي زن ترشح تخمک را متوقف مي‌کنند. بدن او هورمون هاي زنانه استروژن و پروژسترون کمتري توليد مي کند. سطوح پايين اين هورمون ها باعث علائم يائسگي مي شود.

پريودها کمتر اتفاق مي افتند و در نهايت متوقف مي شوند. گاهي اوقات اين اتفاق ناگهاني مي افتد. اما بيشتر اوقات، پريودها به آرامي در طول زمان متوقف مي شوند.

يائسگي زنان زماني کامل مي شود که به مدت 1 سال پريود نشده باشيد. به اين حالت يائسگي مي گويند. يائسگي جراحي زماني اتفاق مي افتد که درمان هاي جراحي باعث کاهش استروژن شود. اگر هر دو تخمدان شما برداشته شوند، ممکن است اين اتفاق بيفتد.

يائسگي زنان گاهي اوقات مي تواند ناشي از داروهاي مورد استفاده براي شيمي درماني يا هورمون درماني (HT) براي سرطان سينه باشد.
علائم

علائم در زنان متفاوت است. ممکن است 5 سال يا بيشتر دوام بياورند. علائم ممکن است براي برخي از زنان بدتر از سايرين باشد. علائم يائسگي جراحي مي تواند شديدتر باشد و به طور ناگهاني شروع شود.

اولين چيزي که ممکن است متوجه شويد اين است که عادت ماهانه شروع به تغيير مي کند. آنها ممکن است بيشتر يا کمتر رخ دهند. برخي از زنان ممکن است هر 3 هفته قبل از شروع پريود شدن پريود شوند.
يائسگي

علائم رايج يائسگي

دوره هاي قاعدگي که کمتر اتفاق مي افتد و در نهايت متوقف مي شود
تپش يا تپش قلب
گرگرفتگي، معمولاً در 1 تا 2 سال اول
عرق شبانه
برافروختگي پوست
مشکلات خواب (بي خوابي)

ساير علائم يائسگي زنان ممکن است شامل موارد زير باشد:

کاهش علاقه به رابطه جنسي يا تغيير در پاسخ جنسي
فراموشي (در برخي از زنان)
سردرد
نوسانات خلقي، از جمله تحريک پذيري، افسردگي و اضطراب
نشت ادرار
خشکي واژن و مقاربت جنسي دردناک
عفونت هاي واژن
درد و درد مفاصل
ضربان قلب نامنظم (تپش قلب)

زندگي جنسي در يائسگي زنان چگونه است؟

اگرچه تصور مي‌شود با يائسگي علاقه به رابطه جنسي کاهش مي‌يابد، اما اين پديده بيشتر ناشي از عوامل روان‌شناختي است که با يائسگي اتفاق مي‌افتد.چگونه نگراني هاي رواني بر روي جنسي در دوران يائسگي تأثير مي گذارد؟
زنان نگران هستند که تصوير بدنشان از بين برود و عملکردهاي زنانه آنها با يائسگي به پايان برسد. به اين ترتيب، زني که احساس مي کند ديگر کشش جنسي ندارد، ممکن است علاقه خود را به تمايلات جنسي از دست بدهد.

در واقعيت، رويدادهايي که با يائسگي تغيير مي کنند، آنطور که انتظار مي رود نيست. يائسگي نه آغاز پيري است و نه پايان زنانگي. هنگامي که از اين وقايع آگاه شديد، مي توان رابطه جنسي در دوران يائسگي را آزادانه تر، “بدون خطر بارداري” تجربه کرد.

با يائسگي زنان چه نوع تغييراتي در اندام هاي جنسي ايجاد مي شود؟

اگر هورمون درماني در سال هاي بعدي يائسگي انجام نشود، ممکن است “تغييرات آتروفيک” به دليل افزايش سن در اندام تناسلي ايجاد شود. در نتيجه اين تغييرات، ممکن است شکايت از خشک شدن واژن، نازک شدن مخاط واژن و در نتيجه درد و خونريزي در حين رابطه جنسي وجود داشته باشد.

درمان‌هاي جايگزين هورموني سيستميک يا موضعي مي‌توانند با حذف اين تغييرات آتروفيک در سيستم ادراري تناسلي، بهبودي را فراهم کنند.باز هم اين رابطه جنسي دردناک مي تواند زنان را از رابطه جنسي دور کند. با اين حال، لازم است بدانيد که چنين شکاياتي به راحتي قابل رسيدگي است تا بي جهت دچار چنين شکاياتي نشويد.

کاهش ميل جنسي ممکن است به دليل بيماري هايي باشد که در اين سن رخ مي دهد و برخي از داروهاي مصرفي نيز ممکن است باعث بي ميلي جنسي شوند.

تغييرات در زندگي جنسي در دوران يائسگي

شايع ترين شکايات جنسي ناشي از افزايش سن و يائسگي زنان عبارتند از:

کاهش ميل جنسي،

مقاربت جنسي دردناک
کاهش پاسخ جنسي،

کاهش روانکاري واژن (خشکي واژن)

مشکل در رسيدن به ارگاسم (آنورگاسمي)

مي توان آن را به عنوان کاهش حساسيت دستگاه تناسلي خلاصه کرد.

کاهش روانکاري و اختلال در حساسيت با سطوح پايين استروژن همراه است.

درمان‌هاي جايگزين هورموني خوراکي (HRT) همچنين مي‌توانند با کاهش سطح هورمون تستوسترون در خون، مشکلات بي‌ميلي جنسي ايجاد کنند. سطح پايين تستوسترون باعث کاهش برانگيختگي جنسي، حساسيت تناسلي، ميل جنسي و ارگاسم مي شود.

چه نوع اعمالي براي احياي زندگي جنسي در دوران يائسگي توصيه مي شود؟

برخي از درمان ها را مي توان براي احياي زندگي جنسي و افزايش ميل جنسي در دوران يائسگي به کار برد. اينها؛

اول از همه، اگر بيماري هاي مزمن زمينه اي وجود دارد، بايد کنترل و درمان شوند.
در صورت لزوم، درمان هاي حمايت رواني و درمان هاي جنسي مي تواند ارائه شود.
مي توان از درمان هاي دارويي موضعي (کرم، شياف) يا سيستميک (خوراکي) براي تسکين شکاياتي مانند خشکي واژن و ترک خوردگي استفاده کرد.
مي توان از برخي از داروهاي تقويت کننده ميل جنسي (انرژي جنسي) استفاده کرد. اين داروها مي توانند ميل جنسي را با افزايش جريان خون در ناحيه تناسلي افزايش دهند.

ميل و تمايلات جنسي را مي توان با جايگزيني هورمون “تستوسترون” به ويژه تحت نظر متخصص زنان افزايش داد.

داروها و روان کننده های واژن در دوران یائسگی

داروها و قرص ها و کرم های متنوعی برای حل مشکلات بی میلی زنان در دوران یائسگی وجود دارد که بانوان می توانند از آن بهره برده  زندگی جنسی فوق العاده ای داشته باشند برای خشکی واژن می توانند از ژل های روان کننده مانند:

 

ژل تنگ کننده و روان کننده تايتن اورز

افزایش لذت رابطه و تنگ کننده واژن
تاریخ انقضاء بین 6 ماه تا 3 سال
نام تجاری : اورز – OURS
شرکت تولید کننده : شرکت بنیان پوشش کاسپین

سفت کننده واژن + روان کننده طبيعي، اين ژل آميزشي روان کننده و تنگي واژن، حاوي عصاره انار مي باشد که علاوه بر ايجاد روان کنندگي به کمک بانوان مي آيد تا به بازگرداني لذت جنسي آنها کمک کند.

امروزه جراحي هاي زيبايي براي سفت کردن واژن انجام مي شود. اگرچه نتايج اين عمليات رضايت بخش است، روند پرهزينه و دردناکي در انتظار فرد است، اما اکنون مي توان اين مشکل را بدون نياز به جراحي حل کرد. وسعت ناحيه واژن ممکن است به دليل ساختار بدن متفاوت باشد، اما ممکن است به دليل افزايش سن و زايمان طبيعي نيز ايجاد شود.

 

قرص افزایش میل جنسی زنان ؛ لیدی آرا اصل

افزایش حساسیت مناطق اروژنیکافزایش ارگاسم های متعدد با هیجان بیشتراز بین بردن احساسات دردناک در حین مقاربتاز بین بردن استرس و بهبود خلق و خو و تعادل هورمونیبازیابی یا ایجاد مجدد علاقه به رابطه جنسیتضمین رضایت بهتر از زندگی زناشویی و بهبود روابط جنسیبهبود کامل سرد مزاجی زنان

قرص گیاهی پرووسترا بانوان؛ بهترین داروی تحریک کننده زنان

این داروها به زنان کمک می کند زندگی جنسی خوبی داشته باشند قابل ذکر است که این داروها برای بانوانی که یائسه هم نشده اند اما میل جنسی شان کمتر است بسیار خوب عمل می کند. برای خرید این داروها به داروخانه آرسان طب مراجعه کنید.